Szkoła

Do szkoły chodzimy przede wszystkim po to, aby uczyć się nowych rzeczy.
Gdyby chcieć odpowiedzieć na pytanie „a po co właściwie chodzimy do szkoły?”, odpowiedź ta powinna brzmieć tak, że chodzimy tam przede wszystkim po to, aby po prostu się czegoś nauczyć. Obowiązek szkolny jest do czasu ukończenia szkoły podstawowej – oznacza to, że podstawówkę musimy skończyć obowiązkowo, a później możemy już na tym naszą edukacyjną ścieżkę zakończyć. Rzecz jasna na skończeniu jedynie podstawówki pozostaje tylko w zasadzie młodzież, która w wyniku pewnych szczególnych okoliczności nie może (bądź nie chce) nauki kontynuować. Szkolna edukacja pokazuje nam, jakie zdolności mamy – jedni są bardzo dobrymi humanistami, a niektórzy po stokroć wolą rozwiązywać matematyczne zadania aniżeli pisać nudne ich zdaniem wypracowania. To właśnie dzięki nauce w szkole odkrywa się, co chcielibyśmy w życiu robić - to znaczy w jakim kierunku kształcić się i rozwijać dalej, to dzięki nauce i poszerzaniu horyzontów myślowych zdobywamy upragnione zawody i umiejętności. Dlatego warto chodzić do szkoły.

Edukację szkolna rozpoczynamy od „zerówek”, kończymy na wyższych uczelniach.
Edukację szkolna zaczynamy tak na dobrą sprawę już w „zerówkach” – to coś pomiędzy przedszkolem a szkoła, fachowo nazywane jest to przygotowaniem szkolnym. Następnym etapem jest szkoła podstawowa – po reformie systemu edukacji przeprowadzonej kilka lat temu podstawówki liczą w tej chwili sześć klas. Po nich następuje trzyletni okres gimnazjum. Po skończeniu gimnazjum i zdania egzaminu gimnazjalnego, uczeń ma do wyboru kilka opcji. Pierwszą z nich jest liceum – może to być liceum ogólnokształcące bądź profilowane. Druga opcja to szkoła zawodowa, gdzie można od razu nauczyć się jakiegoś fachu. Podobną możliwość dają technika – ich rodzajów też jest sporo, dla przykładu technikum mechanicznie czy elektroniczne. Różnego rodzaju szkoły ponadgimnazjalne skupiają się obecnie w tak zwanych zespołach szkół ponadgimnazjalnych. Kolejnym etapem edukacji są uczelnie wyższe, na których możemy studiować w różnym trybie i albo uzyskać tytuł magistra po pięciu czy sześciu latach tytuł, albo zrobić licencjat.

Szkoła to miejsce, które kształtuje nasze pewne postawy społeczne.
Bardzo znane jest powiedzenie, że szkoła nie tylko uczy, ale i wychowuje (różnie sobie różne osoby kończą owe zdanie;)). Generalnie wcale tak do końca z tymże stwierdzeniem się nie zgodzę, bo według mnie szkoła to przede wszystkim miejsce do nauki. Oczywiście, trudno aby przy tej okazji w jakiś sposób nie wychowywać dzieci i młodzieży i w jakiś sposób nie wpływać na kształtowanie ich postaw – inaczej się zresztą przecież nie da – ale nie wolno ciężaru wychowywania przenosić na szkołę i nauczycieli. Od tego dziewczęta i chłopcy mają przede wszystkim własnych rodziców. To oni właśnie powinni wychowywać swoje pociechy, to oni powinni w głównej mierze odpowiadać za kształtowanie ich charakterów, postaw i pewnych dobrych nawyków. Czego – oprócz wiedzy – można jeszcze nauczyć się w szkole? Przede wszystkim funkcjonowania w grupie i współpracy z innymi ludźmi – w tym zakresie lepszego wychowawcy aniżeli szkoła nie ma i raczej trudno go znaleźć gdzie indziej nawet w najcudowniejszym rodzinnym domu.

Lata spędzone w szkole każdemu się z czymś kojarzą. Niektóre znajomości trwają lata.
Każdy z nas, kto zakończył już szkolną edukację, ma z cała pewnością cała masę wspomnień związanych z chodzeniem do szkoły, jak by nie patrzeć, tam właśnie spędzamy pokaźny kawałek naszego życia. Z czym mnie osobiście kojarzą się lata spędzone w szkole? Kiedy chodziłam do szkoły, była tylko podstawówka, a potem szkoła średnia. Podstawówki nie wspominam generalnie zbyt dobrze, pierwszych lat spędzonych w niej – jak większość ludzi – w ogóle nie pamiętam, a jeśli już, to jak przez mgłę. Podstawówka, mówiąc szczerze, niczym szczególnym nie była. Inaczej zupełnie było już w szkole średniej, stamtąd człowiek pamięta już wszystko. Ja jednaj zdecydowanie najmilej i najlepiej wspominam lata spędzone na uczelni wyższej, pięć lat studiów. Miałam naprawdę zajebistą grupę, ludzie na roku byli ogólnie bardzo, bardzo w porządku, przy czym miałam wspaniałe grono swoich najbliższych znajomych. Z niektórymi z nich dobre i bliskie kontakty utrzymuję do dzień dzisiejszy, z czego bardzo się zresztą cieszę.

Przedmioty szkolne najogólniej dzielimy na ścisłe i humanistyczne.
Edukację szkolną zaczynamy zawsze od nauki pisania, czytania i podstaw liczenia. Trudno więc na początku mówić tu o jakiś konkretnych przedmiotach. O ile się nie mylę, podział na przedmioty z prawdziwego zdarzenia następuje w klasie czwartej szkoły podstawowej (tak przynajmniej było wtedy, kiedy ja uczęszczałam do szkoły podstawowej). Najogólniej rzecz biorąc, przedmioty szkolne można podzielić na humanistyczne i ścisłe, a gdzieś pomiędzy nimi znajdują się takie, których jednoznacznie nie da się do żadnej z powyżej wymienionych grup zaszufladkować – według mnie będą to na pewno biologia i geografia. Nie bierzemy w tym miejscu w ogóle pod uwagę takich przedmiotów jak wychowanie fizyczne, prace techniczne, plastyka czy wychowanie muzyczne. Do przedmiotów humanistycznych zaliczmy język polski, historię, języki obce i wiedzę o społeczeństwie, zaś do ścisłych – matematykę, fizykę i chemię. Osoby posiadające zdolności humanistyczne mają zazwyczaj problem z przedmiotami ścisłymi – i odwrotnie.